Köpeklerde çapraz bağ yırtılması risk faktörleri
Birleşik Krallık'ta veteriner hekimlik hizmeti alan köpeklerde tek taraflı ön çapraz bağ yırtığının teşhisi ve klinik yönetimi için risk faktörleri
Köpeklerde çapraz bağ yırtılması risk faktörleri: Büyük Britanya'dan 2023 yılında yapılan yeni bir çalışma, yaş, ırk, cinsiyet ve kısırlaştırma/kastrasyon arasındaki ilişkiyi ortaya koyuyor ve tedavi seçenekleri için sonuçlar çıkarmaya çalışıyor.
Çalışma özeti
Bu çalışmanın amacı, Birleşik Krallık'ta birincil veteriner bakımı alan köpeklerde tek taraflı ön çapraz bağ (ÖÇÇ) yırtığı tanısıyla ilişkili demografik risk faktörlerini değerlendirmek ve tek taraflı ÖÇÇ yırtığı tedavisiyle ilişkili demografik ve klinik risk faktörlerini incelemektir.
Çalışma tasarımı
Köpeklerde çapraz bağ yırtılması için risk faktörlerini belirlemek amacıyla retrospektif bir kohort çalışması yapılmıştır. 2019 yılında tek taraflı çapraz bağ yırtılması vakaları için klinik kayıtlar otomatik olarak taranmış ve manuel olarak incelenmiş, ayrıca ek klinik yönetim bilgileri de çıkarılmıştır. Risk faktörleri ile aşağıdaki durumlar arasındaki ilişkileri analiz etmek için çok değişkenli lojistik regresyon modellemesi kullanılmıştır:
- CCL yırtığının teşhisi ve
- Klinik tedavi (cerrahi veya cerrahi olmayan).
Analiz, tek taraflı CCL yırtığı olan 1000 vakayı ve rastgele seçilmiş 500.000 vaka dışı durumu içermiştir.
Köpeklerde çapraz bağ yırtılması risk faktörlerine ilişkin sonuçlar
Özellikle yıkıcı faktörler dikkate alındıktan sonra 6 ila 9 yaş arası köpekler, Kısırlaştırılmış erkek ve dişi köpekler, sigortalı köpekler ve Rottweiler, Bichon Frise ve West Highland White Terrier gibi ırklar, tek taraflı CCL yırtığı tanısı alma olasılığı daha yüksektir.
Sigortalı köpekler ve sigortalı köpekler için Ağırlığı ≥ 20 kg Cerrahi tedavi olasılığı artarken, köpeklerde ise durum farklıydı. 9 yaş ve üzeri köpekler ve ortopedik olmayan ek hastalıkları olan köpekler CCL yırtığı tanısı konulduğu sırada olasılık daha düşüktü.
Bu bulgular, özellikle Rottweiler ve Bichon Frise ırklarının yatkın olduğu risk altındaki köpeklerin belirlenmesine yardımcı olmaktadır. Ayrıca, tek taraflı CCL yırtığının cerrahi veya cerrahi olmayan tedavisi arasında karar verilirken birincil veteriner bakımında kullanılan klinik gerekçelerin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır.
Orijinal çalışmaya PDF olarak bağlantı
Bizim bakış açımız ve bilgimiz doğrultusunda, köpeklerde çapraz bağ yırtılması için risk faktörleri arasına şunlar da eklenmelidir:
Köpeklerde çapraz bağ yırtılması risk faktörleri
ırk
Bazı köpek ırklarında çapraz bağ yırtılması riski diğerlerine göre daha yüksektir. Büyük köpekler, örneğin Danimarka köpekleri, Rottweilerlar, Golden Retrieverlar ve Labrador Retrieverlar, küçük köpeklere göre çapraz bağ yırtılması riskine daha fazla sahiptir.
Aşırı kilolu
Köpeklerde çapraz bağ yırtılmasının bir diğer önemli risk faktörü de obezitedir. Köpek aşırı kilolu olduğunda, diz eklemi fazla ağırlık nedeniyle ek strese maruz kalır ve bu da yaralanma riskini artırır.
Eskimiş
Orta yaşlı köpeklerde (3-8 yaş) çapraz bağ yırtılması riski, genç veya yaşlı köpeklere göre daha yüksektir. Bunun nedeni, diz ekleminin büyüme ve yaşlanma sürecinde değişmesi ve daha az stabil hale gelmesidir.
Aktivite düzeyi
Ani durma ve kalkma hareketleri gerektiren aktivitelerde (örneğin zıplama ve frenleme) yer alan köpeklerde, daha az aktif köpeklere göre çapraz bağ yırtılması riski daha yüksektir.
Cinsiyet
Dişi köpeklerde çapraz bağ yırtılması riski erkek köpeklere göre daha yüksektir. Bunun nedeni, daha geniş bir pelvis yapısına sahip olmaları ve bu durumun diz eklemine daha fazla yük bindirmesidir.
genetik
Bazı köpeklerde genetik yapıları nedeniyle çapraz bağ yırtılması riski daha yüksektir. Örneğin, Büyük Danimarka köpekleri ve Rottweilerlar kemik yapıları nedeniyle bu yaralanmaya daha yatkındır.
Önceki yaralanmalar
Daha önce diz yaralanması geçirmiş köpeklerde çapraz bağ yırtılması riski daha yüksektir. Bunun nedeni, diz ekleminin zaten zayıflamış olması ve daha fazla yaralanmaya karşı daha duyarlı olmasıdır.
anatomi
Anatomi, özellikle de tibial plato anatomisi.
Diz eklemi anormallikleri
Diz ekleminde anormallik bulunan köpeklerde çapraz bağ yırtılması riski daha yüksektir. Diz eklemindeki anormalliklere örnek olarak, diz eklemini dengesiz hale getirebilen sığ veya anormal glenoid boşluğu verilebilir.